ประวัติความเป็นมาของธาติไทยจากอดีตจนถึงปัจจุบัน

“ประเทศไทย” ของเราถือว่าเป็นประเทศที่มีทั้งเอกลักษณ์และวัฒนธรรมมากมาย มักจะออกมารูปแบบของการแสดง การแต่งตัว ประเพณี และภาษา แต่มีสิ่งหนึ่งที่สามารถบ่งบอกความเป็นไทยเราได้นั่นคือ ธงชาติไทย ซึ่งวันนี้เราจะอธิบายถึงประวัติความเป็นมาของธาติไทยจากอดีตจนถึงปัจจุบันให้กับทุกคนได้ทรายที่มาที่ไปของธงไทยผืนนี้

“ธง” ได้เริ่มใช้มาตั้งแต่สมัยกรุงศรียุธยาในสมัยพระนารายณ์มหาราชท่านเลือกใช้ธงสีแดงเพื่อสร้างความสัมพันธ์กับฝรั่งเศษและฮอลันดา จนเมื่อถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทรงมีพระราชดำริว่าให้เรือหลวงนำรูปจักรสีขาวติดไว้กลางธงแดงเพื่อเป็นเครื่องหมายแสดงตัวของเรือหลวง ส่วนเรือค้าขายของราษฎรทั่วไปยังคงใช้ธงแดงปกติทั่วไป จนปี พ.ศ.2398 ประเทศไทยเริ่มมีการเปิดค้าขายกับประเทศอื่นๆมากยิ่งขึ้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเล็งเห็นว่าธงชาติเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยแสดงตัวตนและประเทศเพื่อแสดงความเข้าใจของเรือสินค้าแบบอย่างประเทศอื่นๆ จึงปรับเปลี่ยนให้ใช้ธงจักรที่มีช้างเผือกอยู่ด้านใน ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนเอาจักรออกแต่คงไว้ซึ่งรูปช้างเผือกอยู่กลางธงแดง จนเมื่อพ.ศ.2460 ได้มีการแก้ไขลักษณะธงชาติอีกครั้งจากพระราชดำริของพระบาทสมเด็จ พระมงกฎเล้าเจ้าอยู่หัว ว่า จากที่ประเทศไทยได้ประกาศตนเข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตรเพื่อรบกับเยอรมัน ออสเตรีย และฮังการี ในสงครามโลกครั้งที่1 เราจึงควรเครื่องหมายที่บ่งบอกถึงการเปลี่ยนประเทศที่ได้ก้าวเข้าสู่ความเจริญก้าวหน้าอีกขั้นหนึ่ง จึงทรงโปรดให้ชาวไทยใช้ธงชาติแถบสีแทนการใช้สัญลักษณ์ช้างเผือกแบบปกติ เนื่องจากป้องกันความสะเพร่าของการทำธงชาติขึ้นเองของประชาชน อีกทั้งการหารูปช้างเผือกในสมัยนั้นเป็นไปได้โดยยาก เกรงกลัวจะไปเป็นในทิศทางเดียวหรือรูปแบบเดียวกัน จึงมีพระราชดำริให้ใช้ธงแถบสีซึ่งทรงเลือกใช้สีแดงขาวเพื่อแสดงถึงความสามัคคีและความสง่างาม

จน “ธงชาติ” แบบสุดท้ายได้ถูกแก้ไขโดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ.2460 ให้ลักษณะของธงชาติไทยเป็นธงรูปสี่เหลี่ยมรี ขนาดกว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน มีแถบสีน้ำเงินแก่กว้าง 1 ใน 3 ของความกว้างของธงอยู่กลาง มีแถบสีขาวกว้าง 1 ใน 6 ของความกว้างของธงข้างละแถบ และมีแถบแดงกว้างเท่ากับแถบขาวประกอบข้างนอกอีกข้างละแถบ ซึ่งพระราชทานนามว่า “ธงไตรรงค์” โดยให้ความหมาย ความหมายของสีไตรรงค์ไว้ว่า สีแดง หมายถึง ชาติและความสามัคคีของคนในชาติ สีขาว หมายถึง ศาสนาซึ่งเป็นเครื่องอบรมสั่งสอนจิตใจให้บริสุทธิ์ สีน้ำเงิน หมายถึง พระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของประเทศ และนี่คือประวัติความเป็นมาของธงชาติไทยนั่นเอง